sosyomat.com

ganjAgoblin   24 Mayıs 2008 04:30  

"her zaman sarhos olmali. her sey bunda: tek sorun bu. omuzlarinizi ezen, sizi topraga dogru çeken zaman’in korkunc agirligini duymamak için, durmamacasina sarhos olmalisiniz.
ama neyle? sarapla, siirle, ya da erdemle, nasil isterseniz. ama sarhos olun.
ve bazi bazi, bir sarayin basamaklari, bir hendegin yesil otlari üzerinde, odanizin donuk yalnizligi içinde, sarhoslugunuz azalmis ya da büsbütün geçmis bir durumda uyanirsaniz, sorun, yele, dalgaya, yildiza, kuşa, saate sorun, her kaçan seye, inleyen, yuvarlanan, şakıyan, konuşan her seye sorun, "saat kaç" deyin; yel, dalga, yildiz, kus, saat hemen verecektir karsiligini: "sarhos olma saatidir. zamanin inim inim inletilen köleleri olmamak için sarhos olun durmamacasina! sarapla, siirle, ya da erdemle, nasil isterseniz..

charles baudelaire

dharma bum   17 Mayıs 2008 09:44  

biber gazı var mı?

dharma bum   15 Mayıs 2008 15:54  

kanat bir eroin bağımlısı değil, yani yalnızca eroin bağımlısı değil, altkültür edebiyatının eşine az rastlanır bir elemanı. ölmeyi tercih etmesi ne acı. bu kadar içine aldığı, kanında gezdirdiği eroinle, kendi yaşamıyla, hepimizin o çok lüks, çok komik acılarıyla nasıl da dalga geçiyor. kanat çoğumuzu esir alan, (sözümona karşı çıktığımız) değerlerin hiçbirine boyun eğmedi. koca bir hayatın ve hepimizin kıçına tekmeyi attı ve gitti. helal olsun. eminim ki orda da jim morrison'ın,kurt cobain'in, janis jpolin'in filan kafasını karıştırmakla meşguldür:-)))

lost angel   27 Nisan 2008 16:52  

İstediği tek yardım, H (eyç) alabilecek kadar paraydı. “Sana hastane ayarladım." “Hayır, ben para istiyorum. Lütfen gel!" Bir kez daha “hastane" demeye cüret edersem, telefon suratıma kapanırdı. O zaman parayı, “sinyal çekerek" (yollarda insanların önünü kesip, eve dönüş param yok gibi bahanelerle para dilenmek) bulurdu. Nasıl davranmam, ne demem gerektiğini hiçbir zaman bilemedim. Zekiydi. Belki de hayat, yeteneklerini kullanmasına fırsat vermemişti. Belki de hayalkırıklığını dışa vurmanın yolunu eroinde bulmuştu. Okumak için İstanbul’a geldiğinde özgürlüğün sınırlarını merak edip, ruhunu zincirleyen elbiseleri üzerinden yırta yırta atmıştı. Önüne çıkan her şeyi su gibi içmişti. Aşkı, seksi, içkiyi... İçtikçe susuzluğu artmış, içki hapı, hap esrarı getirmişti. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde okurken eroine alışmıştı. O eroine alışmıştı ve eroin de onun tüm alışkanlıklarını silip süpürmüştü. Eroin kıskançtı. Sahip olduğu kişiyi paylaşmaya dayanamazdı. Aile, arkadaş, okul, koca (O da klasik anlamda bir koca değildi. Esrar partilerinde tanıştığı kocayla telli duvaklı evlenmişti ama annesinin çeyiz diye ördüğü dantelleri aynı kocayla birlikte esrar parası için satmıştı) hepsi teker teker avuçlarından akıp gitmişti. İşsiz, güçsüz bir kadının eroine para yetiştirmesi kolay değildi. Ünsüz ressamlara nü pozlar vermekten, anaokullarında palyaçoluğa kadar her işi yapıp H parasını çıkarmıştı. Kanat üzerine dar gelen toplumun giydirdiği bütün elbiseleri yırtarak atmıştı. Ama bu kez de çırılçıplak kalıp üşümüştü. Son kalan ressam arkadaşı bir gece, “Ölmeye karar verdim. Sen benim eroinimi hazırla, damarımı bul, kapıyı çek git. Ben altın vuruşumu kendim yaparım" dediğinde söylediklerini aynen yapmıştı...

dharma bum   27 Nisan 2008 14:15  

sabah vapurda yanımda oturan kız telefonda arkadaşına vitrinde gördüğü bi sweat shirt'ü anlatıyordu. ballandıra ballandıra bitiremedi. "rengi de müthişti. tam ölü fare rengi!" dedi. bittim yaaa.. bütün gün güldüm. farelerin ölünce rengi mi değişiyor??? süper tarif!!!

lost angel   24 Nisan 2008 20:51  

bi arkadaşımla dolmabahçeden aşağı doğru iniyorduk arabayla, bi kız çocuğu (kırmızı saçlıydı, resmen kırmızı) ve başında bi tülbent vardı, altından görünüyordu saçları... bize tükenmez kalem satmak istedi, okul masrafları için...arkadaşım eliyle kıza gitmesini söyledi, ve kız uzaklaştı. seke seke uzaklaştı ve iyice uzaklaştığında farkettim: bi elinde koltuk değneği vardı ve bi bacağı ötekine göre çok kısaydı. bombok oldum, ama kız hiç oralı olmadı. başka arabalara sarkan saçları sıfır numara -sanki az önce kazınmış- bi arkadaşıyla arabaları siper elerek saklambaç oynamaya başladı. o kız olmak istedim. kesin benden iyi durumdaydı. arkadaşım dedi ki : neyin var günce?

lost angel   23 Nisan 2008 23:44